Fietsster aangereden

Een fietsster werd zaterdag omstreeks 21 uur aangereden door een personenwagen aan de Leo Gheeraerdtslaan in Aalst. De oorzaak van het ongeval is voorlopig onduidelijk. De fietsster werd de lucht in gekatapulteerd en belandde met een harde smak op het asfalt. Haar fiets werd een twintigtal meter meegesleurd door de aanrijdende wagen. Het slachtoffer werd ter plaatse verzorgd alvorens ze afgevoerd werd naar het ziekenhuis in Aalst.

Het zoveelste faits diversberichtje in de zoveelste maandagkrant. Zoals de honderden artikeltjes over ongevallen en gebroken armen en benen die ik als eindredacteur zelf al in de krant zette (de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik me bij het overtikken van bovenstaande zinnen uit Het Laatste Nieuws heb moeten inhouden om niet redigerend op te treden - dat heet dan 'beroepsmisvorming').

Stukjes als dit vind je haast dagelijks in de krant, steevast in de kolom, rechts of links, als het ware in de marge. Alsof het om eerder marginale feiten gaat. Om feit-jes.

Tot zo'n bericht binnendringt in je eigen wereld. In je eigen familie.

Een eeuwigheid

Pootje lap. Dat is altijd lachen, gieren, brullen. Hoe harder de gelapte neergaat, hoe groter de hilariteit bij de lappers. En terwijl het slachtoffer zo snel mogelijk probeert recht te krabbelen, een meestal hopeloze poging onderneemt om te doen alsof er niets aan de hand is en haastig rondom zich kijkt in de hoop dat er niet té veel lachebekken getuige waren van het voorval, zijn de pestkoppen al verdwenen, op zoek naar een ander slachtoffer, of aan het broeden op een volgende 'goeie grap'.

De schapen zijn geteld

In Vlaamse velden kleuren

papavers bloedend rood

staan kruisen stil te treuren

in kleigrond neergepoot

Met honderd bloementuilen

begraven we ‘t verdriet

in diepe modderkuilen

Vergeten doen we niet!

Twieë druppels water

Ik had hem 'peter Steenweg' kunnen noemen, 'peter Drukkerij' of 'peter René'. Maar het werd gewoon 'peter'. 'Mijn' peter.

De peter waarvan ik welgeteld drie foto's heb:

• eentje waarop hij assisteert bij mijn doopsel, goed 45 jaar geleden
• eentje waarop hij naast mij aan de feestdis zit ter gelegenheid van mijn plechtige communie, in 1981
• en eentje van hem al speechend, tijdens de première van mijn eigen liedjesprogramma, eind 1998

Tot zover de tastbare herinneringen, al zitten er nog veel meer beelden opgeslagen op de harde schijf van mijn brein...

Jongerenwoordenschat

Ik liet er mij eerder al over uit, over de toenemende insijpeling van Engelse termen in het Nederlands. Niet dat ik mij er zomaar wil bij neerleggen - ik krijg er nog steeds de vliegende uksels van - maar de evolutie lijkt niet te stoppen. Niet alleen in het bedrijfsleven wordt meer en meer Nederengels gesproken, ook de jongerentaal is dezer dagen rijkelijk doorspekt met woorden en uitdrukkingen die uit de Angelsaksiche cultuur kwamen overwaaien.

Wat hieronder volgt, is een getuigenis van een ervaringsdeskundige...

Obelix en de pannenkoeken

Regen. Véél regen. Dat is dé reden waarom heel wat mensen Bretagne vaak al bij voorbaat schrappen van hun lijstje met potentiële vakantiebestemmingen. Het is het grootste vooroordeel waarmee de Bretoenen zelf de spot drijven, onder meer op de talrijke grappige postkaartjes die in dit meest westelijke 'uitsteeksel' van la douce France te koop worden aangeboden.

Tijdens ons recentelijk verblijf rond de golf van Morbihan zijn we welgeteld 20 minuten geplaagd geweest door hemelvocht. Het zuidelijke deel van Breizh, zoals deze regio in het plaatselijke taaltje wordt genoemd, krijgt naar verluidt jaarlijks zo veel uren zon als de Azurenkust. En al die stralen hebben wij met graagte op onze bleke huid laten schijnen.

Café des Sports

Een van de 'places to be'
in Groot-Bijgaarden.

Een pittoresk dorpsplein, een lelijke indrustriezone, een verborgen kasteeltje, een drukke verkeerswisselaar én Café des Sports aan het station. Ziedaar wat jarenlang de bekendste troeven van Groot-Bijgaarden waren. Tot vorige week hoorde ook de redactie van Het Nieuwsblad in dat rijtje thuis. Precies 35 jaar lang heeft een van de grootste Vlaamse kranten - samen met haar kwaliteitszus De Standaard - van daar uit de actualiteit verslagen en het nieuws gemaakt.